Joycehidding.jouwweb.nl
Home » Bewijs Pestgedrag

Bewijs Pestgedrag

Het onderstaande stuk is afgeleid van het boek Meer dan Onderwijs, pagina 358 en 396.

 

Ongeveer 20% van de kinderen wordt regelmatig gepest en 33% geeft aan zelf wel eens een ander kind te pesten. Van der Meer (2002) definieert pesten als volgt: pesten is (psychisch, fysiek of seksueel) systematisch geweld van een leerling of groep leerlingen ten opzichte van één of meer klasgenoten, die niet (meer) instaat is/zijn zichzelf te verdedigen.

 

Plagen is in tegenstelling tot pesten niet gericht op het toebrengen van schade. Het is speels, humoristisch en niet alleen leuk voor degene die plaagt, maar ook nog plezierig voor degene die wordt geplaagd. Plagen maakt kinderen weerbaar en is relativerend. Pesten kan echter veel schade toebrengen. Slachtoffers kunnen jarenlang geblokkeerd worden in hun ontwikkeling, zelfs nadat het pesten is afgelopen.

Pestgedrag kan uitstralen naar de hele groep. Ook niet-slachtoffers ervaren de negatieve werking ervan, zelfs kinderen die vanuit zichzelf niet zullen pesten, kunnen meegesleept worden.
Pestgedrag komt vaak voortui uit de behoefte aan macht of aandacht. Het pesten en daarmee buitensluiten van een andere kan bijvoorbeeld een manier zijn om zichzelf te profileren in een groep waar de pester graag bij wil horen. Pesten kan ook een vorm van afreageren zijn wanneer iemand zichzelf ongelukkig voelt. Het is daarom van belang niet alleen het slachtoffer van pesten te ondersteunen, maar ook te kijken naar de oorzaken van het gedrag van de dader.

 

Pesten is een gedragsprobleem. Echte pesters, zij die onverbeterlijk zijn, zijn er maar weinig, Vaak heeft een pestdader een verleden. Psycholoog Weide, die de ‘Kanjertraining’ ontwikkelde voor kinderen die buiten de groep staan, onderscheidt een viertal karaktertypen: een pestvogel, aapje, konijntje en een tijger.

  • De pestvogel is de pester die bewust wil dat dingen verkeerd lopen;
  • Het aapje is de grappenmaker die zichzelf en anderen niet serieus neemt;
  • Het konijntje is het bescheiden, teruggetrokken en bedeesde kind;
  • De tijger is het kind dat zichzelf en anderen kan corrigeren.